Kategorie
Elektronika

Wszystko Co Warto Wiedzieć o Lutowaniu

W przypadku pracy z elektronicznymi częściami lutowanie jest niezbędnym procesem do zastosowania w większości przypadków, aby możliwie było trwałe i solidne połączenie ze sobą poszczególnych komponentów. Istotne znaczenie w procesie lutowania ma płynny przepływ energii elektrycznej, a do tego celu, co należy mieć na uwadze, niezbędny jest nie tylko odpowiedni sprzęt, ale również i odpowiednia wiedza oraz właściwa technika lutowania.

Podstawowy Sprzęt Do Lutowania

Aby lutowanie przebiegało zgodnie z założeniami, niezbędne jest podgrzanie lutu przy zastosowaniu odpowiedniej metalowej końcówki. W znacznej większości przypadków jest ona podgrzewana elektrycznie, co jednak nie wyklucza podgrzewania za pomocą źródeł zewnętrznych.

Lutownice Gazowe

Jeśli chodzi o ogrzewanie lutu zewnętrzne, to najczęściej odbywa się ono za pomocą gazowego płomienia. Gazowe lutownice są wyposażone w niewielkich rozmiarów pojemniki, które oczywiście wyplenione są gazem. Najczęściej stosuje się tu butan. Aby aktywować płomień, wystarczy jedynie zastosować zapalniczkę bądź piezo zapalnika. Jest to dość trudna praca, bowiem w przypadku lutownic gazowych regulacja temperatury nie jest zadaniem prostym bowiem wymaga nie małego doświadczenia i wprawy. W zależności od wybranego modeluj lutownicy gazowej możliwa jets regulacja temperatury w zakresie 200 – 600 stopni Celsjusza.

Lutownice Elektryczne

Duża popularnością cieszą się stacjonarne lutownice elektryczne, działające w oparciu o gorące powietrze. Tego rodzaju urządzenia idealnie będą się sprawdzały w czasie pracy z delikatnymi elementami SMD. W takim przypadku zaawansowana mikroelektronika pozwala na znacznie bardziej swobodną i łatwiejszą kontrolę nad temperaturą.

Kategorie
Elektronika

Narodziny Kompanii Hewlett-Packard

Kompania Hewlett-Packard (w skrócie HP) to założone w kalifornijskim Palo Alto przedsiębiorstwo działające w sektorze komputerów i technologii sieci szerokopasmowej. Datą powstania przedsiębiorstwa jest pierwszy stycznia tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku. Założycielami firmy są William Redington Hewlett i David Packard. Firmę cechuje międzynarodowe przedstawicielstwo a świadczone usługi dedykowane są dla wszystkich znacznych graczy – od małych aż po podobne HP konsorcja.

Początki Firmy HP

Początek HP miał miejsce w garażu jedno-samochodowym w Palo Alto a dwójka założycieli rozpoczęła w ów czas pracę nad linią sprzętu testerów elektronicznych. Do roku 2008 HP zdobyło pozycję lidera rankingu dostawców sprzętu komputerowego i tej pozycji nie oddało aż do roku 2013.

Specjalizacją firmy są komputery osobiste, urządzenia pamięci masowej, serwery korporacyjne i przemysłowe, produkty sieciowe, oprogramowanie, drukarki i produkty do przetwarzania obrazu. Sukces kompanii HP stał się możliwy dzięki rozbudowanej sieci dystrybucji, która swym zasięgiem objęła gospodarstwa domowe, producentów małych i średnich a także wielkich partnerów.

Kluczowe wydarzenia

Ważnym momentem firmy był rok 1999, w którym to część biznesu została scedowana na nowo otwartą firmę zewnętrzną Agilent Technologies, która od tamtego momentu rozpoczęła zajęcia z dziedziny elektronicznych i bio-analitycznych instrumentów pomiarowych. Oznacza to, że od tego momentu przedsiębiorstwo zaniechało swej natywnej działalności na rynku urządzeń pomiarowych.

Połączenie z Compaq

Kolejnym istotnym czynnikiem w najnowszej historii HP było połączenie się z Compaq w 2002 roku oraz nabycie EDS w roku 2008. Dzięki tym ruchom Hewlett-Packard w roku 2009 był przedsiębiorstwem świata według Forbes. Następne lata przyniosły kolejne przejęcia i tak w listopadzie dwutysięcznego dziewiątego roku w skład kompanii weszło 3Com. Kolejnym priorytetowym przejęciem był wykup korporacji Palm za astronomiczną kwotę miliarda dolarów. Ostatnim istotnym ruchem było wygranie wojny na zlicytowanie 3PAR o którą też walczył Dell.

Pierwszego listopada roku 2015 Hewlett-Packard urzeczywistniło swój plan podziału kompanii na dwa niezależne przedsiębiorstwa. Ze struktur HP zostały wydzielona dwie firmy nazwane HP Inc. oraz Hewlett Packard Enterprise. Następnie ze spółki Enterprise narodziło się DXC co w następstwie zrodziło jeszcze Micro Focus.

Kategorie
Elektronika

Implanty pozwalające na przywrócenie sprawności nóg

Operacja

Rdzeń kręgowy odpowiada za przewodzenie sygnałów z mózgu do nerwów obwodowych. Jeśli zostanie przerwany całkowicie, następuje paraliż tej części ciała, która znajduje się poniżej miejsca uszkodzenia. Często jednak dochodzi do uszkodzenia częściowego, skutkującego mniejszymi lub większymi problemami zdrowotnymi.

Problem polega tutaj na braku komunikacji, co uniemożliwia sterowanie mięśniami. Dlatego osoba z uszkodzonym rdzeniem może mieć poważne problemy z chodzeniem. Niestety nie znamy sposobów na przywrócenie funkcji rdzenia – komórki nerwowe nie potrafią się regenerować. Podejmowano różne próby z zastosowaniem komórek macierzystych ale nie przyniosły one trwałych rezultatów.

Zasada działania

Idea jest względnie prosta: skoro sygnał z mózgu nie może biec drogą przewodową, czyli przez komórki nerwowe, to warto spróbować transmisji bezprzewodowej. Przygotowano zatem dwa implanty. Jeden wszczepiono do mózgu zwierzęcia, a konkretnie do kory motorycznej odpowiadającej za ruch. Zawierał on układ elektroniczny kodujący powstające tam sygnały elektryczne.

Drugi, wieloelektronowy implant, połączony z elektronicznym układem dekodującym, umieszczono w dolnej części rdzenia, z której wychodziły nerwy sterujące mięśniami jednej z nóg. Oba implanty komunikowały się bezprzewodowo. Okazało się, że u dwóch badanych małp uzyskano niemal całkowity powrót do sprawności, i to już po niecałym tygodniu od momentu wszczepienia implantów. Uzyskane wyniki dają nadzieję że również u ludzi, którzy mają podobne problemy, będzie można zastosować analogiczny system.

Badania nad tym rozpoczną się w ciągu najbliższych pięciu lat.

Kategorie
Automatyka

SMED – nowoczesne metody przezbrojenia

Skrótowiec SMED oznacza stosunkowo nowe pojęcie, pod jakim kryją się ramy czasowe nieprzekraczające kilku minut, w jakich można zamknąć proces produkcji. SMED jest często używany zamiennie z pojęciem Szybkiego Przejścia Produkcyjnego, oba określają praktykę polegającą na dynamicznej zmianie warunków procesu produkcji w celu szybkiego dostosowania ich do wytwórstwa nowego rodzaju produktu. Podobne metody są coraz częściej poszukiwane w wielu branżach zajmujących się wytwórstwem, ponieważ są odpowiedzią na wiele współczesnych problemów, takich jaki: wzrastające zapotrzebowanie na zróżnicowanie produkowanych artykułów, zmniejszony okres ich przydatności i konieczność znacznego ograniczenia przestrzeni magazynowej.

Szybkie Przejście Produkcyjny – Wdrożenie

Wdrożenie SMED czy też Szybkiego Przejścia Produkcyjnego jest kluczowe dla wzmoceniania konkurencyjności zakładów produkcyjnych przygotowujących, przetwarzających i wytwarzających wiele różnych artykułów na pojedynczej maszynie, linii produkcyjnego albo w jednym pomieszczeniu. SMED pozwala przedsiębiorcom na ograniczenie zapotrzebowania na przestrzeń magazynową nie zmniejszając możliwości zaspokojenia zapotrzebowania klienta na produkt dostosowany do jego potrzeb. Inną korzyść z zastosowania SMED jest taka, że zwiększa rentowność zakładu posiadającego na stanie drogie maszyny i oprzyrządowanie, ponieważ mogą one zostać wykorzystane prz wyrobie wielu różnych artykułów. Szybkie Przejście Produkcyjne ma wiele trudnodostrzegalnych zalet w postaci zmniejszenia ryzyka wystąpienia „Produkcji w toku” albo zwrotu nakładów na utrzymanie wyposażenia zakładu dzięki polepszonej jego eksploatacji.

W celu zrozumienia jak SMED może pomóc w procesie produkcyjnym powinniśmy spojrzeć na proces zmiany produkcyjnej. Zwykle kiedy ostatni produkt z serii został już wytworzony sprzęt zostaje wyłączony, linia produkcyjna oczyszczona, a oprzyrządowanie usunięte lub zrekonfigurowane, względnie nowe oprzyrządowanie może być instalowane dla zwiększenia efektywności wytwórstwa w kolejnym przewidywanym planie produkcyjnym. Wszystko zostaje doregulowane, najważniejsze współczynniki są na odpowiednim poziomie (temperatura topnienia, wypełnienie akumulatorów i zbiorników itd.) – wtedy rozpoczyna się rozruch: produkcja jest w toku, ale nanoszone są w niej wciąż poprawki dla poprawienia jej jakości i optymalizacji szybkości. To wszystko zabiera sporo czasu, który dzięki SMED może zostać zaoszczędzony.

Wdrażanie SMED – Jak Zacząć?

Wydajne programy SMED określają i dzielą proces szybkiego przejścia z produkcji jednego produktu do drugiego na kluczowe operacje – Zewnętrzna Konfiguracja obejmuje operacje, które mogą zostać dokonane podczas pracy maszyn i zanim rozpocznie się samo przejście, Wewnętrzna Konfiguracja dotyczy tych zmian, które muszą zajść dopiero w momencie zatrzymania pracy maszyn. Poza tymi istnieją jeszcze inne, mniej ważne operacje; poniższe krótkie wyjaśnienie powinno pokazać, jak zabrać się skutecznie za SMED:

Pozbądź się wszelkich naddatków – nieptrzebną podwójną linię barierek zastąp, tam gdzie taka spełni swoją rolę, pojedynczą. Wszelkie pozostałe elementy uczyń tak wielofunkcyjnymi jak to tylko możliwe.

Przeprowadź Konfigurację Zewnetrzną – zbierz wszystkie części i narzędzia, materiały, składniki… Nie ma nic gorszego niż zakończenie przejścia produkcyjnego i nagłe zdanie sobie sprawy, że jakiś kluczowy komponent nie jest właśnie na stanie.

Uprość Wewnętrzną Konfigurację – użyj zatyczek, krzywek, zacisków w celu odpowiedniej regulacji procesu produkcji, tam gdzie to możliwe używaj klamek, dźwigni i zacisków. Pamiętaj, że przydatność śrubki albo bolca wyznacza ostatni okres jej użytkowania.

Mierz, mierz i jeszcze raz mierz – jedynym rozwiązaniem na ustalenie czy Przejście Produkcyjnie istotnie wpłynęło na zaoszczędzenie czasu jest jego zmierzenie.

Pomiar Czasu

Zawsze mierz czas, jaki został niepotrzebnie stracony podczas SMED oraz wszelkie nadprogramowe strat czasowe w
czasie rozruchu samego procesu produkcji byś mógł na tej podstawie ustalić jakie ulepszenia istotnie zaszły. Widziałeś kiedykolwiek obsługę wyścigów samochodowych w akcji? Ona dopracowała SMED w najdrobniejszym szczególe. W mniej niż 15 sekund może wkonać dosłowanie dzisiątki operacji pocznając od zmiany opon po dolanie paliwa do baku, zmianę zawieszenia i dostarczenie płynów kierowcy. Przyjrzyj się uważnie następnym razem – zawsze zobaczysz jakąś osobę ze stoperem w ręku odpowiedzialną za mierzenie postępu w trakcie wykonywanych zadań.

Korzyści z Wdrożenia SMED

Program SMED daje przedsiębiorcom wiele korzyści, o których należy wspomnieć: zmniejszenie czasu przestoju związanego z procesem Przejścia, zmniejszenie strat czasowych w okresie rozruchu. Dodatkowe korzyści to również:

  • Redukcja „Pracy w toku” oraz rozmiarów serii produkcyjnej,
  • Redukcja przestrzeni magazynowej potrzebnej dla wyprodukowanych artykułów,
  • Polepszona eksploatacja sprzętu,
  • Zwiększona rentowność bez potrzeb dokonywania nowych inwestycji w zakresie modernizacji istniejącego wyposażenia.

Wiele innych zalet SMED zostanie dostrzeżonych w trakcie jego wdrożenia i gdy będzie on już poprawnie działał.

Kategorie
Odnawialne źródła energii

Chiny – Największa Elektrownia Wodna

Jakie jest jedno z najbezpieczniejszych źródeł pozyskiwania energii odnawialnej? Z pewnością jest to elektrownia wodna. Generalnie jej definicja opisuje, że jest ona swego rodzaju zakładem przemysłowym, zamieniającym energię potencjalną wody na elektryczną. Są wyjątkowo tanim źródłem energii i potrafią w bardzo szybkim tempie zamieniać generowaną moc w zależności od zapotrzebowania. Jednak, żeby nie było tak pięknie, nie każde miejsce stwarza warunki do ich zbudowania. Kolejną wadą jest również to, że budowanie zapór pod elektrownie wodne często wpływa na zmianę naturalnego biegu rzeki i w efekcie może wpłynąć na zmiany zachodzące w ekośrodowisku.

Typy elektrowni wodnych

Wśród popularnych elektrowni wodnych znajdziemy zapory, elektrownie szczytowo-pompowe, przepływowe, pływowe oraz małe elektrownie wodne. Zapory umożliwiają piętrzenie się wody, a ilość energii potencjalnej wody jest wprost proporcjonalna do wysokości traconej przez wodę w obrębie tego typu elektrowni. Drugi typ tych elektrowni, czyli szczytowo-pompowe, dostosowują produkcję energii w stosunku do jej chwilowego zapotrzebowania. Jeżeli zapotrzebowanie na energię jest małe, jej nadmiar jest automatycznie wykorzystywany do pompowania zbiornika umieszczonego na dużej wysokości. Jeżeli zapotrzebowanie na energię jest większe, woda jest uwalniania, a jej energia jest zamieniania na elektryczną. Wody nie spiętrzają natomiast elektrownie przepływowe – ograniczając się tylko i wyłącznie do mocy pochodzącej z naturalnie płynącej wody. Natomiast elektrownie pływowe wykorzystują z kolei energię wody morskiej podczas jej spiętrzania w czasie pływów. Mimo, że ich moc zmienia się w ciągu doby, stanowi to jednak przewidywalne zjawisko, dzięki któremu stosunkowo łatwo jest uzupełnić energię w specjalnie zbudowanych zbiornikach, co z kolei skutecznie umożliwia jej ciągłe generowanie. Oprócz wcześniej wspomnianych, mówimy także o małych elektrowniach wodnych, które wyróżniają się tym, że swoimi rozmiarami i sposobami generowania energii nie rzutują w żaden sposób na zmiany zachodzące w środowisku.

Największa elektrownia wodna na świecie

Największe elektrownie tego typu, a jednocześnie najstarsze i generujące najwięcej energii, powstały w Chinach. Państwo to znane jest z największej światowej rocznej produkcji energii pochodzącej właśnie z tego typu źródła odnawialnego. W Chinach znajduje się też największa na świecie elektrownia wodna, znana pod nazwą Zapory Trzech Stawów, osiągająca niesamowitą moc 20 300 MW. Elektrownia ta należy do zaporowego typu elektrowni wodnych, co oznacza, że jest zbudowana w postaci tamy na rzece Jangcy. Zapora ma ponad 2, 3 km długości oraz 185 m wysokości, a została wybudowana w latach 1993-2008. Koszt inwestycji pochłonął miliardy dolarów, lecz nic w tym dziwnego – jej zadaniem jest nie tylko dostarczenie energii mieszkańcom, ale także zapobieganie powodziom. Do uruchomienia elektrowni użyto aż 26 turbin, co pozwoliło stworzyć zbiornik wodny o pojemności 39 mld sześciennych wody i niestety, skutkowało przesiedleniem ponad miliona mieszkańców danego rejonu rzeki Jangcy.

Przyglądając się ogólnym statystykom światowym, Chiny zbudowały niesamowite monstrum, które w ponad 0, 1% pokrywa ich olbrzymie potrzeby na energię elektryczną.

Kategorie
Elektronika

Kontrola Dostępu – Karty Elektroniczne w Firmie

Karta elektroniczna jest to nieodzowna część naszego życia. Każdy zna doskonale taką kartę z własnego portfela. Płacimy nimi na bieżąco i nie ma chyba osoby, która by takiej karty nie posiadała. Karty elektroniczne nie służą jedynie do płacenia. Ich zastosowanie jest o wiele szersze. Karty elektroniczne wykorzystują firmy.

Jak Firmy Wykorzystują Karty Elektroniczne?

Wykorzystanie karty elektronicznej jest bardzo szerokie. Urządzenia dla firm, które są projektowane cechują się coraz większą pomysłowością. Generalnie najczęściej są one wykorzystywane do:

  • Ewidencji czasu pracy pracowników,
  • Regulacji dostępu do pomieszczeń,
  • Ochrony własności intelektualnej,

Karty Elektroniczne – Jak Działają?

Zasada działania karty elektronicznej jest w swojej prostocie genialna. Kodujemy na karcie unikalny klucz dla każdego pracownika. A następnie kluczowi temu nadajemy lub odbieramy możliwość otwierania drzwi, lub logowania się do systemu komputerowego. Karty takie zaczytując klucz na wejściowych bramkach, pomagają w ewidencji czasu pracy. Dzięki takim kartom, nasi pracownicy przede wszystkim nie muszą chodzić w pracy z pękiem kluczy, po to aby dostać się do pomieszczeń, do których mają dostęp. Na kartach można kodować również inne dodatkowe funkcje, takie jak na przykład posiłki pracownicze lub kwestie związane z naliczaniem czasu pracy, jaki pracownicy spędzają na palarni.

Kategorie
Internet

Twoje elektroniczne ślady cię zdradzą

Sprytni pracodawcy śledzą życie prywatne kandydatów do pracy, dokonując analizy ich wypowiedzi w sieci. Efekt? Część kandydatów, nie może znaleźć pracy!

Teoretycznie sytuacja ta powinna ulec zmianie po wejściu rozporządzenia RODO, jednak jak można zaobserwować nie zawsze jest ono w 100% respektowane.

   Firmy doradztwa personalnego, szefowie firm oraz doradcy personalni – coraz częściej „przeczesują” Internet. Po co? Aby znaleźć informacje o prywatnym życiu kandydatów do pracy, kiedy przeprowadzają nabór nowych pracowników. I to dzięki Internetowi, mogą dowiedzieć się tego, czego nie dowiedzą się z rozmów kwalifikacyjnych. Co więcej, pole do działania, jest całkiem spore. Grupy dyskusyjne, portale społecznościowe, fora czy bazy użytkowników komunikatorów – to istna skarbnica wiedzy o ludziach. Ludzie plotkują, radzą się, dyskutują – pozostawiając po sobie mnóstwo elektronicznych śladów. Komunikaty idą w świat – a to sprawia, że osoba prywatna, nawet sobie tego nie uświadamiając, wystawia swoje życie prywatne, na widok publiczny.

KOSZTY NIEFRASOBLIWOŚCI

     Większość z nas, nie zdaje sobie sprawy z tego, że np. z kilkudziesięciu wypowiedzi zebranych na rozmaitych forach i grupach dyskusyjnych… można stworzyć coś, na kształt wstępnego profilu osobowościowego kandydata do pracy. A jeśli pracodawcy, dopisze choć odrobina szczęścia, to dowie się znacznie więcej. Na przykład – jakie  kandydat do pracy ma preferencje seksualne… Albo czy kandydat do pracy, nie jest czasem narkomanem. Albo, jakie ma problemy zdrowotne. Albo, co dzieje się w jego domu, czy też – jak układają mu się relacje z bliższą lub dalszą rodziną… Wystarczy tylko, wcielić się w rolę porucznika Kojaka i trochę poszperać. Wyobrażenie o tym, jakoby naszej starannie ukrywanej tożsamości, nic nie zagrażało – pryska jak bańka mydlana. Trochę wypowiedzi, naszych oraz naszych znajomych i prześwietlany anonimowy człowiek – przestaje nim być.

  Jeśli zatem szukasz pracy – albo już pracujesz i chcesz zmienić pracę – to zastanów się jakie informacje zamieszczasz w sieci! Możesz być prawie pewny, że przyszły pracodawca  to sprawdzi. Sprawę powinieneś potraktować tym bardziej serio, że „internetowe pisarstwo” może sprawić – iż nie otrzymasz wymarzonej pracy. Może też stać się tak, że od dawna wyczekiwany awans, przeleci ci koło nosa. Bo na przykład, na wyższe stanowisko, zostanie przyjęty ktoś z zewnątrz firmy…

GRZECHY GŁÓWNE                 

Jakie „grzechy” popełniają potencjalni pracownicy? Istnieją cztery, zasadnicze „grzechy główne”. A  mianowicie: po pierwsze – potencjalny pracodawca, definitywnie skreśli kandydata, jeśli ten będzie negatywnie wypowiadał się o swojej byłej pracy, kolegach i przełożonych. Obrzucanie byłego szefa błotem – np. na forum dyskusyjnym – to błąd niewybaczalny. Żaden szef bowiem, nie chce by jego firma, straciła reputację i dobre imię.   A tym samym, doszło do sytuacji w której klienci firmy, odwróciliby się od niej plecami. (Czytaj: spadłaby – na łeb, na szyję – sprzedaż i oczywiście zyski firmy). Po drugie – nie należy chwalić się kwalifikacjami lub doświadczeniem zawodowym, którego się nie ma. Gdy kandydat do pracy, chwali się praktyką zawodową której nie ma – to jego kandydatura, zostanie odrzucona niemal automatycznie. Kłamstwo bowiem, szybko wyjdzie na jaw. A do takiego kandydata, natychmiast przylgnie łatka, osoby nieprawdomównej. Po trzecie – pracodawcy nie chcą mieć nic wspólnego, z osobami chorymi np. na AIDS. Nie chcą też, zatrudniać narkomanów czy osób które siedziały w więzieniu. Znalezienie przez pracownika – pracodawcy, który chciałby zatrudnić osobę z bagażem negatywnych doświadczeń życiowych, graniczy z cudem. Nie dotyczy to jednak alkoholu. A zatem, nie należy chwalić się przynależnością, np. do TSA. To jest, do tajnego stowarzyszenia abstynentów! Bo osoba, która chwali się, że w ogóle… nie pije – może pracy w ogóle nie otrzymać! Picie alkoholu w firmie – a także poza nią, np. na wyjazdach integracyjnych – to przecież w wielu firmach, niemalże firmowa tradycja. Po czwarte – niektórzy pracodawcy, nie lubią gdy kandydatki do pracy, zamieszczają w Internecie swoje pikantne zdjęcia. Chodzi tutaj oczywiście, o zdjęcia, mniej lub bardziej rozebranych kobiet. Takie zdjęcia budzą niesmak. A szanse kandydatek na otrzymanie pracy, pikują w dół.

ZAKRES ZJAWISKA

     Zjawisko grzebania w prywatnym życiu potencjalnych pracowników, zatacza coraz szersze kręgi. Badania przeprowadzone przez portale biznesowe pokazują, że np. 7 lat temu – tylko 11% ankietowanych szefów firm, poszukiwało w internecie prywatnych danych o kandydatach do pracy. Natomiast 3 lata temu, już 23 % ankietowanych menedżerów naśladowało „Wielkiego Brata” i namiętnie śledziło prywatne życie potencjalnych pracowników. A dzisiaj… robi to ponad połowa szefów rozmaitych firm. Mało tego. Dzisiaj w Internecie, poszukuje się także informacji… o już zatrudnionych pracownikach. I robią to, nie tylko szefowie ale także współpracownicy. Po co, robią to współpracownicy? Aby znaleźć na swoich kolegów, jakiś haczyk. A następnie, przedstawić ich w niekorzystnym świetle. I dostać awans czy podwyżkę…

CO ROBIĆ?

   Nie da się ukryć, że wykorzystywanie informacji z prywatnego życia kandydatów do pracy oraz już zatrudnionych pracowników – to wkraczanie w sferę ich prywatności. Problem w tym, że wiele osób – zupełnie nie zdaje sobie z tego sprawy. Myślimy stereotypowo, że niska stopa bezrobocia (obecnie poniżej 6%) oraz nasze doświadczenie zawodowe, umiejętności i kwalifikacje – jeśli nawet nie zafascynują pracodawcy – to i tak, będzie on niejako zmuszony nas zatrudnić, bo na bezrybiu i rak rybą. Nic bardziej mylnego. Pracodawca, to dzisiaj w większości firma prywatna. A właściciel firmy, to doświadczony, stary wyga. I woli on, np. podnieść płace dotychczasowym pracownikom czy poszukać jednorazowych wykonawców projektu czy zlecenia w Internecie. Nic dziwnego zatem, że po wysłaniu dokumentów aplikacyjnych, zapada głucha cisza. Nic się nie dzieje… Od potencjalnego pracodawcy, nie otrzymujemy żadnej odpowiedzi. Mieliśmy nadzieję, na szybkie otrzymanie zaproszenia na rozmowę kwalifikacyjną, ale wszystko spaliło na panewce! Przeżywamy potężny stres i totalne rozczarowanie. A w głowie, pojawiają się pytania… Dlaczego, nikt do nas nie zadzwonił? Dlaczego, nikt nie zaprosił nas na rozmowę kwalifikacyjną? Dlaczego, nie otrzymaliśmy pracy? Niestety, poprzez naszą niefrasobliwość czy naszą nieostrożność, niewidzialna ręka Internetu, może zniweczyć wiele naszych planów zawodowych. Dlatego też, należy być szczególnie ostrożnym i uważać na swoje internetowe wypowiedzi.

Kategorie
Bez kategorii

Czym jest i jak działa podpis elektroniczny?

Wraz z postępem technicznym i cyfryzacją zyskujemy całkiem nowe możliwości: kontaktujemy się z ludźmi na drugim końcu świata, robimy zakupy przez Internet, podpisujemy różne umowy na odległość i składamy dokumenty do urzędu. W jaki sposób jednak zyskać wiarygodność w Sieci i ułatwić sobie tzw. papierkową robotę? Doskonałym rozwiązaniem okazuje się podpis elektroniczny. Czym on jest? Na jakiej zasadzie działa? W poniższym artykule opisujemy wszystko, co o podpisie elektronicznym powinniśmy wiedzieć. 

Podpis elektroniczny – co to jest?

Podpis elektroniczny, podobnie jak podpis cyfrowy, opiera się na matematycznym algorytmie. Łączy w sobie pewne środki techniczne, organizacyjne oraz prawne w taki sposób, by dany podpis podporządkowany był wyłącznie jednej osobie, do całej treści podpisywanego dokumentu. Jeśli taki podpis spełni wszelkie wymogi, może być równoznaczny z podpisem własnoręcznym, który nadal uważany jest za najbardziej wiarygodną formę uwierzytelnienia. Zwykły podpis elektroniczny możemy uzyskać nawet za darmo, jednak za bardziej zaawansowane formy podpisów musimy zapłacić.

Rodzaje podpisów elektronicznych 

Możemy wyróżnić trzy rodzaje podpisów elektronicznych ze względu na ich stopień zaawansowania technologicznego oraz wiarygodności:

  • „zwykły” podpis elektroniczny – potwierdzenie tożsamości danej osoby w sposób elektroniczny. Umożliwia ono późniejszą identyfikacje osoby podpisującej się. Taki podpis umieszczany jest pod danym dokumentem;
  • zaawansowany podpis elektroniczny – najczęściej wybierany rodzaj podpisu. Jego zadaniem jest jednoznaczne powiązanie dokumentu z autorem i jego podpisem dzięki specjalnym algorytmom;
  • kwalifikowany (bezpieczny) podpis elektroniczny – jeszcze bardziej restrykcyjna forma zaawansowanego podpisu elektronicznego. Musi spełniać specjalne wymagania techniczne i organizacyjne. Aby taki podpis był wiarygodny, jego posiadacz musi korzystać z certyfikatu kwalifikowanego.

Bezpieczny podpis elektroniczny – czy warto?

Kwalifikowany podpis elektroniczny jest najbardziej wiarygodną i rzetelną formą potwierdzenia tożsamości. Jego zakup może przynieść największe korzyści przedsiębiorstwom, które swoją działalność opierają głównie na zleceniach przez Internet – i taką też formą komunikacji się posługują.

Bezpieczny podpis elektroniczny – czyli specjalny certyfikat kwalifikowany –  należy odebrać osobiście, razem ze sprzętem niezbędnym do składania takiego podpisu. Jest to specjalna karta kryptograficzna z czytnikiem (lub tokenem) oraz oprogramowanie, które umożliwi przetransferowanie naszego podpisu na komputer.

Usługi certyfikacyjne świadczą urzędy specjalnie do tego powołane, na przykład:

  • Krajowa Izba Rozliczeniowa S.A.;
  • Polskie Centrum Certyfikacji Elektronicznej Sigillum;
  • Powszechne Centrum Certyfikacji CERTUM.
Kategorie
Elektronika

Arduino Nano – Czy Tani Moduł Może Być Użyteczny?

W życiu każdego elektronika przychodzi moment, kiedy to podczas tworzenia konkretnego projektu najlepszym rozwiązaniem sprzętowym będzie mikrokontroler. Czasami też trzeba szybko sprawdzić jakąś funkcję lub stworzyć prototypową wersję urządzenia z możliwością szybkiej zmiany połączeń. Możemy również pokusić się nawet o projekt programu wewnątrz mikrokontrolera. Niezwykle przydatny we wszystkich tych przypadkach okazuje się być Arduino Nano – tani moduł z 8-bitowym mikrokontrolerem ATmega.

Często jednak zastanawiamy się nad jakością i trwałością urządzenia lub jego części, gdy zwrócimy uwagę na niską cenę. Czy warto inwestować w moduł Arduino Nano? Na to pytanie odpowiadamy w naszym artykule!

Dlaczego Warto Przyjrzeć Się Arduino Nano?

Arduino Nano jest jednym z najlepszych rozwiązań na rynku w przypadku płytek z mikrokontrolerami. Moduł ten oferuje bowiem wiele możliwości i zastosowań – nawet w przenośnych urządzeniach.

Najbardziej zachęcającą cechą naszego modułu może okazać się jego cena. Na zagranicznych stronach możemy znaleźć oferty wysokości około 2 dolarów; w Polsce zazwyczaj kosztuje on 15-30 złotych. Ogromną zaletą Arduino Nano jest również jego niewielki rozmiar – 18×43 mm. Na płytce znaleźć możemy między innymi: diody RX, TX, POWER, złącze ISP (służące do wgrywania programu bezpośrednio na mikrokontroler) oraz układ scalony FT232 (dzięki niemu możliwa jest komunikacja poprzez interfejs USB). Warto pokusić się przede wszystkim o wersję z ATmega328 (V3.x), gdyż dostarczyć może nam ona większych możliwości i przydatnych funkcji do wykorzystania w projektach.

Arduino Nano Programowanie

Coś, co bardzo chwali się producentowi, to brak konieczności posiadania specjalnego programatora – zmniejszamy tym samym koszt całego modułu. Jedyne, czego potrzebuje Arduino Nano to kabel miniUSB-USB.

Projekty

Możemy zyskać również dostęp do wielu gotowych bibliotek, które przeznaczone są do obsługi przeróżnych elementów, takich jak wyświetlacze LCD, OLED czy moduły Bluetooth i WiFi. Arduino posiada również własne środowisko do programowania – Arduino IDE – gdzie znajdziemy przykładowe programy dedykowane omawianemu urządzeniu.

Arduino Nano V3.0 – Dane Techniczne

Przed zakupem konkretnego modułu warto upewnić się, czy mamy do czynienia z wersją 2.x (obsługuje ATmega168) czy też z następcą urządzenia o wersji 3.x (obsługuje ATmega328). Poszczególne wersje różnią się między sobą parametrami – dobrze jest więc uniknąć przykrego rozczarowania i dokładnie sprawdzić dane wybranego modułu.

Najważniejsze Parametry Arduino Nano V3:

  • Napięcie zasilania: od 5 do 12 V;
  • Poziom logiczny 1: 5 V;
  • Bootloader Arduino Nano;
  • Mikrokontroler: ATmega328;
  • Konektor: gniazdo miniUSB typu B;
  • Masa: ok. 6 g;
  • Wymiary: 43×18 mm.
Kategorie
Elektryka

Kabel a Przewód – Różnice

W potocznym, codziennym języku pojęcia kabla i przewodu wcale się od siebie nie różnią; używamy ich naprzemiennie. Jednak gdy dochodzi do konfrontacji z elektrykiem lub elektronikiem, lepiej mieć się na baczności! Wbrew powszechnej opinii, między tymi dwoma elementami obwodów elektrycznych znajdziemy wiele różnic. Jakich? Przedstawiamy je wszystkie poniżej.

Przewód czy Kabel? – Podstawowe Pojęcia

Zacznijmy od konkretnego uściślenia obu wymienionych powyżej pojęć.

Przewód składa się z tzw. żyły, która wykonana jest z materiału przewodzącego (najczęściej jest to miedź lub aluminium). Taki przewód może mieć postać drutu, linki lub też szynoprzewodu. Często jest on izolowany, jednak nie musi – przewody bez izolacji wykorzystuje się np. w linii napowietrznej.

Kabel zaś – najprościej rzecz ujmując – zawiera jeden lub też kilka przewodów we wspólnej powłoce. Taka izolacja jest niezbędna; chroni ona wszystkie elementy przed wilgocią i szkodliwymi substancjami. Zabezpiecza ona także nas przed porażeniem prądem.

Różnic Pomiędzy Kablem a Przewodem – Czym Się Różnią?

Jak można wywnioskować po powyższych definicjach – każdy kabel może być przewodem, jednak nie każdy przewód można nazwać kablem. Po czym jeszcze możemy rozróżnić tak podobne do siebie elementy obwodów?

Zastosowanie

Najważniejszym aspektem, dla którego nie powinno mylić się opisywanych wyżej elementów, jest ich zastosowanie. Przewody opatrzone izolacją wykorzystuje się głównie do instalacji w pomieszczeniach. Kable natomiast charakteryzują się dużą wytrzymałością i odpornością na uszkodzenia – dzięki temu mogą być układane na zewnątrz, a nawet w wodzie czy w ziemi.

Izolacja

Kolejną istotną różnicą jest konieczność stosowania izolacji. Jak wspomnieliśmy powyżej – w przypadku kabla izolacja musi zostać zastosowana. Ma to swoje uzasadnienie w warunkach, w których wykorzystuje się kable. Są one niezwykle zróżnicowane, a w dodatku poszczególne kable narażone są na działanie szkodliwych substancji. Aby cały obwód działał sprawnie, każdy jego element musi być w pełni sprawny. Jeżeli zaś mówimy o przewodzie, zazwyczaj zaopatrzony jest w izolację, jednak nie jest ona na tyle konieczna, co w przypadku kabla.